Lessen uit de genetica bij de terugkeer van everzwijnen in Limburg (NB 07-19)

Na meer dan een halve eeuw afwezigheid komen er sinds 2006 opnieuw everzwijnen voor in Vlaanderen. De grootste populatie vinden we in Limburg.  Die rekolonisatie is begonnen vanuit twee genetisch verschillende bronnen rond de Zwarte-beek-vallei en het Nationaal park Hoge Kempen.  Van deze 2 genenbronnen hebben we de herkomst niet kunnen achterhalen. Vanaf 2015 duikt er een derde genenpoel op die in verbinding staat met de Nederlandse populatie. Dit blijkt uit onderzoek van het INBO en de Universiteit Antwerpen van 838 DNA-stalen van everzwijnen die tussen 2007 en 2016 werden geschoten.

Onze analyses geven duidelijk aan dat bosbedekking een belangrijke rol speelde bij de expansie van everzwijnen, maar dat bosfragmentatie geen invloed had. Everzwijnen zijn meer verwant aan elkaar in bosrijke gebieden, maar de mate waarin deze bossen gefragmenteerd zijn, heeft geen impact op de genetische verwantschap tussen everzwijnen.

De  toenemende populatie brengt de  everzwijnen de laatste jaren regelmatig in het nieuws, voornamelijk dan door landbouwschade, verkeersongelukken en omgewoelde terreinen. Dergelijke  conflicten kunnen toenemen als de populatie nog uitbreidt.  Inzicht in de factoren die de expansie sinds 2006 sturen kan ons helpen bij het bepalen van beheermaatregelen.

Anneleen Rutten, Karen Cox, Thomas Scheppers, Bram Vanden Broecke, Herwig Leirs, Jim Casaer

Meer lezen: Analysing the recolonisation of a highly fragmented landscape by wild boar using a landscape genetic approach

Feedback