Beestige selfies als input voor biodiversiteitsonderzoek (JB-17)

Wilde dieren bestuderen is niet eenvoudig omdat ze vaak zeldzaam, schuw of enkel 's nachts actief zijn. Nochtans is er nood aan betrouwbare data om populaties in te schatten, habitatgebruik te leren kennen en zeldzame of invasieve soorten te monitoren. Hoe kunnen we deze data verzamelen op een efficiënte manier?

Naar een onderzoeksinfrastructuur met automatische cameravallen

De recente technologische vooruitgang in cameravallen zorgde ervoor dat deze apparatuur steeds vaker wordt gebruikt voor langetermijnmonitoring van wildpopulaties. Wanneer een dier voorbij een infraroodsensor loopt, wordt de camera geactiveerd om een foto, een reeks van foto’s of een filmpje te maken. Het gebruik van cameravallen is kosten- en tijdsbesparend. Het vraagt minder terreinbezoeken, je verstoort de dieren niet of nauwelijks en het biedt de mogelijkheid om permanent te monitoren, ook op moeilijk toegankelijk terrein.

In 2017 testten we deze methode uit  in het Nationaal Park Hoge Kempen om het habitatgebruik van everzwijnen te onderzoeken. Dit gebeurde in het kader van een LifeWatch-project in samenwerking met de Universiteit Hasselt.

Maar wat met de data?

De cameravallen leveren een grote hoeveelheid foto's op, maar die zijn niet meteen bruikbaar voor onderzoek: bij elke foto moeten de gefotografeerde dieren worden geïdentificeerd en moet de juiste locatie genoteerd worden. Om de massa gegevens te kunnen verwerken is er dus nood aan een goede data-infrastructuur.

Wij kozen voor het fotodatabanksysteem Agouti, dat ontwikkeld werd door de Universiteit Wageningen (WUR). Dit systeem laat toe om per reeks foto’s van eenzelfde waarneming - eerder dan per foto - aan te duiden om welke diersoort het gaat, hoeveel individuen er gezien zijn, tot welke leeftijdsklasse en geslacht de dieren behoren, en welk gedrag ze vertonen. Op heel wat foto’s zullen ook andere diersoorten dan het onderzoeksonderwerp van een specifiek project te zien zijn. Het op een gestandaardiseerde manier ter beschikking komen van deze informatie kan daarom een enorme meerwaarde vormen voor andere wetenschappers. Om de bruikbaarheid van de data te vergroten, werken we samen met de Universiteit Wageningen een piste uit om het platform uit te breiden om de foto's en bijbehorende gegevens te kunnen publiceren als open data.

Tanja Milotić (LifeWatch), Jim Casaer (Faunabeheer & exoten)

Feedback