Over INBOKenniscentrumPublicatiesDienstverleningLinks
Eikenpage
(Neozephyrus quercus)
 
Home > Kenniscentrum > Fauna > Insecten > Dagvlinders > Verspreiding > Eikenpage
 

 

Ecologie

De Eikenpage houdt zich op in heiden, graslanden en struwelen in bosrijke gebieden (meestal op zandgronden). De vlinder vliegt in ťťn generatie per jaar van midden juni tot midden augustus (met een piek tussen 10 juli en 10 augustus).
De wijfjes zetten de eitjes meestal afzonderlijk af (minder vaak per twee) aan het uiteinde van een twijg of aan de basis van een bladknop op een kleine tak op 1-3 meter hoogte van voornamelijk Zomereik, maar ook andere eiken kunnen gebruikt worden. Het wijfje verkiest hiervoor de onderste takken en de meest zonnige kant van de eiken. De soort overwintert als eitje. Sterfte in het eistadium is vooral te wijten aan sluipwespen van het genus Trichogramma, maar is vrij laag. In het eerste rupsstadium kruipt de rups in een jonge bloeiknop en voedt zich met het binnenste deel ervan. Vanaf het tweede stadium leeft de rups onder een spinsel aan de bladsteel en de bladbasis dat alleen Ďs nachts verlaten wordt om bladknoppen en jonge bladeren te eten. Parasitisme op rupsen is bekend door de sluipvlieg Phryxe nemea en zorgt voor ongeveer 15% sterfte in dit stadium. De verpopping gebeurt in een los gesponnen cocon op de grond tussen de bladeren of tussen de groeven van de boomstam of grotere takken. Poppen werden ook gevonden in mierennesten. De adulte vlinders bevinden zich meestal rond de top van de bomen waar ze leven van honingdauw. Doordat ze geen of zeer weinig nectar eten, zijn ze niet zo gemakkelijk op lagere hoogte waar te nemen. Meerdere mensen hebben Eikenpages vrij goed kunnen waarnemen in de voormiddag en in de late namiddag wanneer de vlinders toch afdalen naar lagere takken en naar de bodem om vocht op te zuigen. Ďs Middags mijden de dieren de volle zon en houden ze zich vooral in beschaduwde delen van de vegetatie op.

Verspreiding

Het areaal van de Eikenpage strekt zich uit van Zuid-ScandinaviŽ tot Noord-Spanje en van West-Frankrijk en Groot-BrittanniŽ tot in Rusland.
De Eikenpage was vroeger vrij algemeen en is dat momenteel nog steeds. De grootte van het verspreidingsgebied van de Eikenpage is vrij constant gebleven in de loop van de 20ste eeuw. Ten opzichte van vroeger is het verspreidingsbeeld niet wezenlijk veranderd (al worden er in de Kempen momenteel meer waarnemingen gedaan). De Eikenpage wordt meestal waargenomen in bosgebieden op zandgronden (Kempen en zandgronden in West- en Oost-Vlaanderen), maar ook in andere bosgebieden kan de soort gevonden worden (ZoniŽnbos, Meerdaalbos...). In de kuststrook ontbreekt de Eikenpage volledig. Door de verborgen levenswijze is de Eikenpage niet eenvoudig te inventariseren en mogelijk komen er nog meer populaties voor dan de verspreidingskaart toont.
In WalloniŽ is de Eikenpage een vrij lokale soort in de Lorraine, maar ruimer verspreid in de andere regioís. In Nederland is het een algemene standvlinder. In Duitsland is de soort vrij ruim verspreid in heel het land. In Groot-BrittanniŽ is de Eikenpage relatief verspreid in het zuiden van Engeland en Wales.

Vroegere verspreiding (<1991)

Huidige verspreiding (>1991)

Behoud

De Eikenpage geniet geen wettelijke bescherming. In Vlaanderen en BelgiŽ is de soort momenteel niet bedreigd en ook op Europese schaal is de soort niet bedreigd.
Het voornaamste knelpunt voor de Eikenpage is een grootschalig bosbeheer, waardoor grote alleenstaande of uit de bosrand springende eiken verdwijnen en alle bomen ongeveer dezelfde leeftijd hebben.
Een gevarieerd beheer van loofbossen waarin eiken voldoende oud mogen worden, het creŽren van een mantel- en zoomvegetatie met uitspringende eiken en het behouden van oude, alleenstaande eiken zijn beheersmaatregelen die kunnen bijdragen tot het behoud van de Eikenpage.

 

 

 
Aardbeivlinder
Adippevlinder
Argusvlinder
Atalanta
Bont dikkopje
Bont zandoogje
Boomblauwtje
Bosparelmoervlinder
Boswitje
Bretons spikkeldikkopje
Bruin blauwtje
Bruin dikkopje
Bruin zandoogje
Bruine eikenpage
Bruine vuurvlinder
Citroenvlinder
Dagpauwoog
Dambordje
Distelvlinder
Duinparelmoervlinder
Dwergblauwtje
Eikenpage
Geelsprietdikkopje
Gehakkelde aurelia
Gele luzernevlinder
Gentiaanblauwtje
Groentje
Groot dikkopje
Groot geaderd witje
Groot koolwitje
Grote ijsvogevlinder
Grote parelmoervlinder
Grote vos
Grote weerschijnvlinder
Heideblauwtje
Heivlinder
Hooibeestje
Icarusblauwtje
Iepenpage
Keizersmantel
Klaverblauwtje
Klein geaderd witje
Klein koolwitje
Kleine heivlinder
Kleine ijsvogelvlinder
Kleine parelmoervlinder
Kleine vos
Kleine vuurvlinder
Koevinkje
Kommavlinder
Koninginnepage
Landkaartje
Moerasparelmoervlinder
Oranje luzernevlinder
Oranje zandoogje
Oranjetipje
Pimpernelblauwtje
Rouwmantel
Sleedoornpage
Spiegeldikkopje
Vals heideblauwtje
Veenhooibeestje
Veldparelmoervlinder
Woudparelmoervlinder
Zilveren maan
Zilverstreephooibeestje
Zilvervlek
Zwartsprietdikkopje
 





  © 2014 Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek - Disclaimer Home Contact Sitemap English Home Contact Sitemap Nederlands Vlaanderen Logo INBO